MUSSEL – Na zes jaar komt er een einde aan het bijzondere Pianola Museum in Mussel. Pianist en eigenaar Max Lakeman pakt zijn biezen en gaat terug naar zijn geboortegrond: Utrecht. Maar voordat hij daadwerkelijk weggaat moet er nog ingepakt en weggegooid worden, en dat is een grotere klus dan dat je zou denken.
Buiten de voormalige geformeerde kerk staan zeecontainers en verhuiswagens met daarin instrumenten zoals piano’s, maar ook meubels, snuisterijen en nog veel meer. Dat zijn alle spullen die met Lakeman meegaan. Maar in de hoek staan ook containers waar vrienden van de pianist net een enorme piano in gooien. ‘Die hoort bij de spullen die worden weggegooid’, zegt Lakeman, terwijl hij filmt hoe de kapotte zwarte piano met pijn en moeite de container in wordt gekieperd.
Verhuischaos in de kerk
In de kerk zelf kun je het gerust een verhuischaos noemen. Overal liggen spullen; niet alleen instrumenten, maar ook oude rekwisieten, gereedschap, kasten en ander meubilair. Je kunt het zo gek niet verzinnen, of het ligt wel ergens verstopt in het historische kerkje.
‘Ik heb een hele tijd voorraad in huis gehad voor reparaties’, legt Lakeman uit, terwijl hij zich een weg baant door alle spullen. ‘Als je een instrument binnenkrijgt en dat moet binnen een half jaar af zijn voor iemand, zoek dan maar eens onderdelen. Daarom heb ik jarenlang voorraad gevoerd en die kan ik nu inkrimpen.’
(tekst gaat verder onder de video)
‘Struinen door kringloopdingen’
Donderdag was de laatste dag waarop ook publiek zijn slag kon slaan en dingen uit het museum kon kopen. Zo vertrekt een vrouw met een pianobankje en even verderop ziet een man nog wel heil in een oude lamp. ‘Mensen vinden het blijkbaar leuk om te struinen naar kringloopdingen’, zegt Lakeman. ‘Ik heb natuurlijk meubels en spullen te over. Mensen zijn meer dan welkom om het mee te nemen, dat scheelt mij weer meenemen of weggooien.’
Na zes jaar terug naar Utrecht
Zes jaar geleden kwam Lakeman met zijn moeder, en vele verhuiswagens vol instrumenten, naar Mussel. Hier startte hij in het voormalige kerkgebouw het museum en restauratiecentrum. Nu vindt hij het tijd om terug te keren naar Utrecht. Ook omdat daar het grootste museum voor zelfspelende muziekinstrumenten staat, waar Lakeman aan de slag kan.
Het kerkgebouw is verkocht aan zorginstelling Weverstay die er een dagbesteding in zal gaan vestigen. ‘Ik ben blij dat de kerk een open bestemming houdt’, zegt Lakeman enthousiast. ‘De afgelopen zes jaar waren voor mij echt een feest. Van het begin tot de restauratie van de kerkklok; het was allemaal prachtig. Ondanks dat Mussel een rustig dorpje is, gebeurt hier altijd wat.’
De laatste dagen zeker; want voor Max, zijn vriendin Lotte en hun vrienden is er nog genoeg verhuiswerk te doen. ‘We hoeven hierna niet meer naar de sportschool’, lacht een van zijn vrienden, wanneer hij weer een oude piano optakelt. ‘Maar een piano weggooien, dat doe je ook niet iedere dag.’
