STADSKANAAL – Claudia Folkers uit Stadskanaal leeft al bijna acht jaar met een onvervulde kinderwens. Samen met lotgenoot Janine Schlimback maakte ze het invulboek Bloeiend verlangen, waarin mensen hun gevoelens en ervaringen kunnen opschrijven.
Het boek werd gelanceerd op moederdag en de reacties na publicatie waren overweldigend. Voor veel vrouwen bleek het boek de aanleiding te zijn om over hun onvervulde kinderwens te praten. ‘Dat is eigenlijk wat we ook wilden bereiken’, zegt Folkers in RTV1 talkshow 1 op Vrijdag.
Een zwaar traject
Folkers en haar partner doorliepen verschillende medische trajecten in Nederland, Duitsland en Spanje. Ondanks alle behandelingen bleef hun kinderwens onvervuld. De mentale belasting werd zo groot dat ze besloten een jaar pauze te nemen.
‘Doordat de wens zo groot is en je er elke maand mee bezig bent, merk je dat je elkaar ook verliest’, vertelt Folkers. Tijdens de pauze was er meer ruimte om hun eigen leven weer op te pakken, maar toch bleef de stille hoop om zwanger te worden.
Om met het verdriet om te gaan, kreeg Folkers hulp van een psycholoog in het UMCG. Daar leerde ze haar ervaringen ook vanuit het perspectief van rouwverwerking te bekijken. ‘Jij bent eigenlijk elke maand in een rouwverwerking, want elke maand verlies je voor je gevoel iets.’
(Tekst gaat verder onder video)
Een boek voor herkenning en verwerking
Claudia en Janine ontdekten dat er eigenlijk geen boeken zijn voor mensen met een onvervulde kinderwens. ‘Toen dachten wij: dit kunnen wij zelf.’
Het idee voor Bloeiend verlangen ontstond vanuit de behoefte aan een boek waarin ruimte is voor het opschrijven van gevoelens en verdriet, maar ook voor positieve zaken zoals de steun van vrienden en familie. Daarom besloten ze zelf een invulboek te maken. Met hulp van illustrator Jacquelien Oosting van Studio Jackie werkten ze het idee uit.
‘Vergeet vooral jezelf niet’
Ook voor de vrouwen zelf was het maken van het boek een vorm van verwerking. Het gaf hun nieuwe energie om verder te gaan, ondanks de onzekerheid die bij een onvervulde kinderwens hoort.
Aan lotgenoten wil Claudia vooral meegeven dat ze goed voor zichzelf moeten blijven zorgen. ‘Neem de tijd die je nodig bent. Ik snap dat je elke maand door en door en door wilt, want elke maand is er één te veel. Maar vergeet vooral jezelf niet, want je bent zelf het allerbelangrijkste.”
