BORGER- Wie bij Hans (66) en Anne-Greet Wilting (62) de deur uitloopt, kijkt zo het voormalige sportpark Duurshof op. Een paar jaar geleden kwamen ze in Valthe wonen. Het sportpark lag er toen al wat verlaten bij, maar inmiddels groeit het onkruid er hoog en is de kantine meerdere keren opengebroken. Het echtpaar maakt zich zorgen over de toekomst van het terrein, schrijft RTV Drenthe. Hun oplossing? ‘Maak er een landgoed van!‘
We dachten: wat gaat ermee gebeuren?
Vorig jaar augustus namen Hans en Anne-Greet voor het eerst contact op met de gemeente. Ze wilden weten wat er met het sportpark zou gebeuren, maar concrete plannen waren er niet. Uiteindelijk kregen ze van hun contactpersoon bij de gemeente het advies om hun ideeën maar eens op papier te zetten. Dat deden ze, maar ook daarna kwam het plan niet echt verder.
In de tussentijd zagen ze het terrein steeds verder achteruitgaan. De laatste voetbalwedstrijd werd er twee jaar geleden gespeeld. Sindsdien ging het hek dicht en werd er volgens het echtpaar nauwelijks meer naar het terrein omgekeken. ‘Het hoofdveld staat inmiddels vol met onkruid. En dat is zonde, want het is zo’n mooie, ruime plek.’
Dat het terrein al jaren geen bestemming had, verbaast Hans en Anne-Greet. De gemeente wist volgens hen al meer dan vijf jaar dat de voetbalclubs uiteindelijk zouden vertrekken. Bovendien is Duurshof geen gewone lap grond, het is een van de oudste plekken van Valthe en heeft een hoge archeologische waarde. Er mogen daarom geen woningen gebouwd worden.
Van voetbalschoenen naar koeien
Toen ontstond het idee voor een landgoed. Hans en Anne-Greet willen het sportpark samenvoegen met hun eigen grond. Hun eigen perceel is ongeveer 1,7 hectare groot. Vorig jaar kochten ze aan de overkant van de weg nog eens 1,5 hectare. Het voormalige sportpark is ongeveer 3,5 hectare groot. Samen komt het gebied uit op zo’n 6,5 hectare, zo’n tien voetbalvelden.
Dat is belangrijk, want alleen het sportpark is te klein om zelfstandig een landgoed te kunnen vormen. Het plan bestaat uit het realiseren van bos, oude fruitbomen en weilanden waar hun inmiddels vijf hobbykoeien kunnen lopen. Ook denken ze aan ondiepe poelen, onder meer voor de bedreigde knoflookpad.
De bestaande gebouwen hoeven wat hen betreft niet tegen de vlakte. De kantine zou bijvoorbeeld kunnen worden opgeknapt in de sfeer van een oude Drentse schuur. Een deel kan dienen als schuilplek voor de koeien. Een ander deel kan bij evenementen worden gebruikt als een soort pop-upmuseum.
En toen bleek Valthe familie
Dat het idee voor een landgoed juist hier ontstond, blijkt achteraf bijna geen toeval. Tijdens de verhuizing uit Stadskanaal kwamen Hans en Anne-Greet dozen met oude familiepapieren tegen. Na het overlijden van Hans’ moeder waren die dozen op zolder beland. Eén van de documenten bleek een stamboomonderzoek naar de familie Wilting te zijn.
Hans begon te bladeren en stuitte op iets bijzonders: een Wilting in Valthe. ‘Voor hetzelfde geld had je het nooit gelezen. Je opent toevallig die pagina en dan loop je ertegenaan.’
Ze gingen verder zoeken. In een boek over de geschiedenis van Valthe vonden ze meer informatie. Zo ontdekten ze dat de ontstaansgeschiedenis van Valthe teruggaat op twee erven en twee familienamen: Nijenhuis en Wilting. De familie Wilting woonde er al eeuwen geleden.
En het bijzondere: Hans bleek rechtstreeks van die familie af te stammen. ‘Dat maakt de hele verhuizing en dit plan, toch extra bijzonder’, zegt Hans.
Inbreken
Als naaste buren maken Hans en Anne-Greet zich zorgen over wat er gebeurt als het verlaten terrein jarenlang leegstaat.De kantine is dichtgespijkerd, maar volgens hen meerdere keren opengebroken. Er is van alles uit het gebouw gehaald en er wordt soms gehangen ’s avonds. ‘Een buurtbewoner meldde zich zelfs bij de gemeente nadat hij een tas met lachgascilinders had aangetroffen.’
Ook straatverlichting en het naambord van Duurshof zijn verdwenen. ‘Het is een donkere plek en wij zijn de naaste buren. Je hebt er ’s avonds gewoon geen zicht op.’ Om te weten hoe dorpsgenoten tegen hun plannen aankijken, schreven Hans en Anne-Greet in april een stukje in de dorpskrant. Ze kregen daarop veel positieve reacties, meer dan veertig mensen reageerden schriftelijk. Ook Plaatselijk Belang, Stichting Oud Valthe en andere dorpsbewoners spraken hun steun uit.
Dat is voor het echtpaar belangrijk. ‘Veel inwoners hebben herinneringen aan het sportpark. Vaders en opa’s voetbalden er, en jarenlang was het simpelweg hét sportpark van Valthe.’
Volgens Hans en Anne-Greet hebben dorpsgenoten zelfs al aangegeven te willen helpen met het onderhoud of de aankleding van een toekomstige tentoonstellingsruimte.
Een stichting
Een goede vriend van het echtpaar is landschapsarchitect en kan helpen om het plan verder vorm te geven. Hans en Anne-Greet willen het terrein zelf onderhouden en geven aan dat de gemeente financieel niet hoeft bij te dragen. Wel is medewerking van de gemeente noodzakelijk, want het sportpark is immers gemeentelijk eigendom.
Ook over de toekomst willen ze vooraf goed nadenken. Vanuit het dorp kwam volgens hen terecht de vraag: wat gebeurt er als de familie het terrein ooit verkoopt? Dan wil je voorkomen dat het landgoed alsnog uit elkaar valt. Daarom denken Hans en Anne-Greet aan een stichting waarin het landgoed kan worden ondergebracht. Zo kan de bestemming van het gebied ook op langere termijn worden beschermd. Mocht het ooit worden verkocht, dan blijft het volgens hun idee een landgoed en blijft het gebied bij elkaar.
