STADSKANAAL – Het buurtwerk in Stadskanaal vierde vorig jaar haar 100-jarig bestaan. De afgelopen tijd liep RTV1 mee met een aantal vrijwilligers, buurtwerkers, jongerencoaches en welzijnswerkers van Welstad om te zien hoe zij proberen mensen in de gemeente Stadskanaal dichter bij elkaar te brengen, buurten te verbinden en inwoners een kans te geven om mee te doen in de samenleving. Deze keer: het tuinteam in de wijk Maarsstee.
Het tuinteam gaat gedurende het jaar bij verschillende mensen langs, voornamelijk senioren die door fysieke ongemakken het grote onderhoud in de tuin simpelweg niet meer aankunnen. Tegen een kleine vergoeding komen de vrijwilligers bij de mensen in de wijk Maarsstee langs.
Oprichting van het team
Het is een warme dag als vier vrijwilligers van het tuinteam aanbellen bij het echtpaar Foekens aan de Frieselaan. In de volle zon wordt vervolgens hard gewerkt om de tuin weer mooi te maken. Er wordt gras gemaaid, onkruid gewied en in de hoek staat vrijwilligster Jacqueline Zuur de heg bij te snoeien.
‘Het viel ons op dat in de wijk sommige tuinen niet meer bijgehouden worden’, vertelt Zuur. ‘We zijn toen met een groepje vrijwilligers bij elkaar gaan zitten. Er was namelijk de vraag vanuit de wijk of er een tuinteam was. Die was er toen nog niet, maar daar hebben we dus verandering in aangebracht en een team opgezet.’
Voldoening
Naast dat het een uitkomst is voor de tuineigenaren, geeft het de vrijwilligers ook veel voldoening. De dankbaarheid van de mensen, is voor de harde werkers met geen geldbedrag te vergelijken. ‘Het is toch hartstikke fijn. De mensen zijn blij, de wijk ziet er weer mooi uit. Als je dan langs zo’n tuin loopt en ziet: dat hebben wij gedaan. Dat geeft een heel goed gevoel.’
Geen groene vingers nodig
Om vrijwilliger bij het Tuinteam te worden heb je volgens Zuur niet perse groene vingers nodig. ‘Nee, die hebben wij ook niet’, lacht ze. ‘We doen het met liefde en met elkaar kom je altijd een heel eind.’
Desondanks is het nog lang niet altijd makkelijk om vrijwilligers te vinden en vooral te behouden. Toch staan er op deze warme dag aan de Frieselaan vier mensen paraat. ‘Dit is een volksbuurtje, dus iedereen kent iedereen. Dat helpt vaak wel, want zo spoor je elkaar aan om mee te helpen.’
